Lilia, 19 augustus 2009
Nederland , Heemstede 5°

Un mensaje desde Holanda!

Daar ben ik voor de laatste keer... mijn avontuurtje is officieel afgelopen. Ik ben zondagavond laat thuis gekomen. Ik ga nog wel de week afmaken waar ik gebleven was...

Woensdag nadat ik zo laat naar school was gekomen is er niet zo veel gebeurd. Ik had een beginnetje gemaakt met het inpakken van mijn koffers omdat ik wist dat ik er de volgende dag geen tijd voor zou hebben, want ik zou namelijk naar Flor gaan in Villa Giardino, ong 1,5 uur van het centrum van Cordoba verwijderd.
Die avond hadden we afgesproken hoe we het zouden gaan doen. Ik dacht eerst dat ik school zou missen, maar zij moest eerst naar de dokter in Cordoba, dus ze zou dan pas om 2 of 3 uur in Villa Giardino zijn. Ik kon dus eerst naar school en daarna zou ze me voor school ophalen en dan zouden we met de bus naar haar huis gaan in Villa Giardino.

De volgende dag na school ben ik eerst samen met Pia een Argentijnse vlag gaan kopen zodat al mijn lieve klasgenootjes er de volgende dag (mijn laatste dag!) er iets op konden schrijven.
Om 1 uur stond Flor voor het Monse en toen zijn we naar haar appartement gelopen, waar ik me toen heb omgekleed en opgefrist, want ik had mijn schooluniform natuurlijk nog aan. Ik had er gelukkig aan gedacht om normale kleding mee te nemen. Bovendien was het heerlijk weer en in dat schooluniform was het best heet na school... alleen 's ochtends was het behoorlijk koud, maar die week was warm, je kon gewoon met een trui of minder rondlopen zonder dat je het koud had.

Na 2 empanadas gegeten te hebben zijn we richting de bushalte gegaan. Ik weet niet of ik al heb verteld wat empanadas zijn, maar het is bijna mijn lievelingseten uit Argentinie. Het zijn een soort kleine bladerdeegzakjes gevuld met wat jij maar wilt, kip, groente, vlees en nog veel meer. Na 2 uur in de bus te hebben gezeten (waarvan ik bijna 1,5 uur heerlijk heb geslapen) waren we aangekomen in Villa Giardino, waar haar vader ons kwam ophalen. Het is echt een super aardige man, lekker vrolijk en spontaan. Toen zijn we naar haar huis gereden waar haar moeder en broertje waren. Het broertje is pas 5 jaar oud en hij was zo schattig! Hij kwam naar me toen om me een zoen te geven het was echt een heel schattig gezicht. Daarna hebben we facturas gegeten, die haar vader van de bakker had gehaald speciaal voor mij, omdat ik ze nog niet geproefd had. Het zijn weer een soort zoete croissantjes met dulce de leche, crema of membrillo erin. Membrillo ziet eruit als een peer, maar dat is het niet. Wat het dan wel is ben ik tot vandaag de dag niet niet achtergekomen ;-P, maar ik heb voor de zekerheid maar een pot membrillojam meegenomen.
Na de merienda (het zoetetussendoortejes uurtje, anders haal je het avondeten niet) zijn we naar La Falda gebracht. Daar hebben Flor en ik wat gelopen en gekletst en ik heb een mate gekocht (de beker waar de mate uit wordt gedronken) en ik heb voor mijn pappie een dulce de leche liqeur gekocht. Dolblij met mijn aankopen zijn we teruggegaan naar het huis, waar choripan op ons stond te wachten, wat bestaat uit een chorizo (een soort worst, sausage is een beter woord)op geroosterd brood met tomaten, salade, mayo, wat je er ook maar op wilt hebben. Na het eten kwam Lourdes me ophalen, die toevallig een congres dichtbij had gehad en toen heb ik afscheid genomen. Ik vind het jammer dat we elkaar niet eerder hadden kunnen ontmoeten, want ik kon het erg goed met haar vinden en ik had het leuk gevonden om meer tijd met haar door te brengen.
Om 12 uur waren we pas thuis en toen ben ik bijna naar mijn bed gerend, want ik wilde toch wel fit zijn voor de volgende dag.... mijn laatste dag.

De volgende dag stond ik voor de laatste keer in mijn uniform met mijn Monserrat stropdas om beneden om half 7. Het was een raar idee dat dat mijn laatste dag zou zijn. Na een vlug ontbijtje zijn we naar school gereden, bijna te laat omdat Vicy weer eens treuzelde... Maar gelukkig waren we op tijd voor mijn laatste vlag. Eenmaal in de klas, hadden we natuurlijk wel gewoon les... Tijdens de lessen door signeerde iedereen mijn vlag die nu helemaal vol staat geschreven en die ik een mooi plekje ga geven in mijn kamer.Het laatste lesuur hebben we klassefoto's gemaakt en voordat ik er erg in had, liepen we alweer voor de laatste keer in 2 rijen naar buiten. Eenmaal buiten heb ik afscheid genomen van veel mensen uit de klas, maar ook een paar uit andere klassen met het steeds weer opkomende rare idee dat ik ze misschien mijn hele leven niet meer zou zien, omdat het tenslotte, ook hun een na laatste jaar is en ik denk niet dat ik binnen een jaar terug zal gaan. Daarna gaan ze waarschijnlijk allemaal studeren en lang niet iedereen zal in Cordoba blijven dus....
Toen zijn Pia en ik nog even een winkel in gelopen om een leuk shirt voor mijn laatste avond te kopen en toen heb ik de laatste keer de bus naar huis gepakt met Pia.

Ik zie al dat dit een lang verhaal gaat worden want ik ben nog lang niet uitgekletst, dus houd vol!

Thuis had Lourdes speciaal voor mij empanadas gemaakt en ze waren allemaal naar huis gekomen om voor de laatste keer met mij te lunchen, wat ik echt heel aardig van ze vond.

Daarna heeft Gabriel (de vader) mij naar een grote supermarkt gebracht waar ik de laatste dingetjes kon kopen voordat ik vertrok. Het bleek de Carrefour te zijn, wat ik wel een beetje raar vondin Argetninie. Na een halfuur voor de wijnschappen te hebben gestaan, had hij dan toch de perfecte wijn voor mijn vader gevonden en toen heb ik nog wat fernet, alfajores en nog wat andere koekjes gekocht en natuurlijk niet te vergeten... een kilo dulce de leche!!

Toen we thuis kwamen, waren de 2 beste vriendinnen van Pia er al (Maga en Giuli dus) en toen hebben we dus mijn koffers ingepakt, wat heel gezellig was. Toen kwam Rafa ook en er is nog een jongen uit onze klas gekomen die Javier heette. Om 10 uur moesten we weg en heb ik iedereen voor de laatste keer gedag gezegd.

Toen zijn we naar Willem's asado gegaan. Het was heel gezellig alleen waren al de mensen die er waren 19 jaar of ouder, waardoor het voor ons toch wel een beetje raar was. Toen hebben we besloten om toch maar uit te gaan en toen heeft Pia Rafa gebeld of we ook naar die verjaardag konden komen waar hij en al zijn vrienden waren... en dat mocht... gelukkig want dan zou mijn laatste avond super worden.

Toen Lourdes ons om 1 uur had afgezet bij het huis waar het feest was heb ik bijna alle mensen weer gezien waar ik mee uit was geweest. Ik was zooo blij dat ik ze nu toch nog even had gezien en met ze had kunnen kletsen. Na ong 2 uur op het feest te zijn geweest wilde iedereen uit gaan. Toen hebben we een paar taxi's gebeld en toen zijn we weer naar Cordoba gereden. Het probleem was dat er nu wél overal controles waren, dus we kwamen nergens in. Dat was we echt heel jammer, want we slenterden maar wat doelloos door de stad, wat mijn avond uiteindelijk toch wel een beetje verpestte. Maar uiteindelijk heb ik toch een geweldige laatste avond gehad... Na nog eens afscheid te hebben genomen van Rafa en zijn vrienden zijn we uiteindelijk om 5 uur naar huis gegaan en om 6 uur lag ik in mijn bedje, voor drie uurtjes, want ik moest de volgende dag om 8 uur opstaan, maar ik had me natuurlijk verslapen dus ik werd uiteindelijk om 9 uur door Pia gewekt... oops...
Ze hadden een heel ontbijt voor me klaargemaakt met media lunas, sinaasappels en nog veel meer. Hartverwarmend...

Na het ontbijt was het dan toch echt zover.... we moesten echt gaan, want mijn vliegtuig vertrok om 12.20 uur. Toen mijn lood, maar dan ook loodzware koffers eindelijk beneden stonden en in de auto waren geladen zijn we vertrokken naar het vliegveld van Cordoba. Daar moesten we alleen naar de baggage drop off, omdat we de dag ervoor al hadden ingecheckt via internet. Ik was doodsbang dat mijn koffers niet mee zouden mogen, maar met hun 46 kilo waren ze precies goed, 1 kilo erbij en ik had wat in Argentinie achter moeten laten. Willem was er al en toen hebben we nog heel veel familiefoto's gemaakt en toen hebben we nog heel lang staan praten. Je kon merken dat niemand afscheid wilde nemen... Op een gegeven moment moesten we toch echt door de duane heen... Met veel tranen bij Nacho's familie omdat het voor hen allemaal over was hebben we afscheid genomen. Ik heb de familie hartelijk bedankt en ik ben ze absoluut nog steeds dankbaar voor alles wat ze voor me hebben gedaan. Maar met het idee dat Pia naar me toe zou komen in december in mijn achterhoofd heb ik toch niet moeten halen. De leukste mensen die ik ontmoet hebben komen gewoon nog terug! Pia komt voor 2 maanden waarschijnlijk en haar vriendje Rafa komt volgend jaar ook voor een jaar dan naar Nederland.... maar ik mis de familie wel.

De reis is verder helemaal soepel verlopen. Deze keer hadden we 6 uur in Santiago, Chili en 6 uur in Madrid, wat wel vervelend was, maar ook weer niet zo storend. We aten gewoon wat en Willem sliep gewoon op de bankjes...

Op zondag om 11 uur 's avonds kwamen we aan, doodop, want zo lekker slaap je niet in een vliegtuig. Ik was super blij om mijn familie weer te zien en Lara mijn beste vriendin kwam me ook ophalen, wat een verassing was. Toen is ze blijven slapen en we hebben toen heeel erg lang nog gepraat want we hadden behoorlijk wat in te halen!

Inmiddels ben ik al 3 dagen terug en ik mis Argentinie absoluut, maar het is alsof ik nooit ben weggeweest, in ieder geval geen 6 weken! Ik ben al gevraagd om een presentatie van ong 20 minuten voor te bereiden voor de Rotary en daar moet ik maar snel aan beginnen, anders ben ik al alles vergeten. Gelukkig heb ik naast dit dagboek ook een echt reisdagboek bijgehouden, waar echt nog heel veel meer in staat.

Verder geven we zaterdag een feestje om allerlei dingen te vieren... Mijn vader was jarig geweest, om nog het laatste beetje vakantie te vieren en natuurlijk mijn terugkomst. Al mijn foto's zullen te zien zijn en wie er wil komen mag komen, je moet het alleen wel even van tevoren zeggen.

Hier eindigt mijn reis en dus mijn dagboek... Ik hoop dat jullie er allemaal van genoten hebben. Ik heb in ieder geval genoten van al jullie reacties en ik vond het geweldig om te horen dat sommige mensen me op de voet hebben gevolgd. Heel erg bedankt hiervoor!

Voor de allerallerlaatste keer heel veel BESOS!!

Lilia Hendrikse

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl